رها

همه می گریزند از خود از تو از من واز فردا

ولی من می خواهم

چراغ قرمزی بر چهارراه زندگی بگذارم

وبه همه بگویم ایست

لحظه ای به بغل دستی لبخند بزن

------

زمستان

ای زمهریر سرد

ای برف پرزسوز

برخود چنین مبال

تسخیرکوه ودشت

که امید روشنم

دیشب به خواب خوش

افتاب نوبهار...

افسانه یا واقعیت

زشت یا زیبا

مرگ ستاره را درصبح

باورمی کنیم

در پس دیوار همسایه چنین

آمدم بانگی زیک شاعر به گوش

آری اکنون در زبان نیما بود

کو چنین فریاد او آیدبه گوش

می زند فریاد به یک نغمه که هان...

در ركودمغر واحساس وجود

در پس پستوی  بی  روح  زمان

درفراسوی افقهای سیاه

کودکی در آرزودارم کنون...

شعررا در معنی از شعور خوانده اند واز خود اگاهی دررفتار وشاعررا انسانی  که ترجمانی از آنچه در درون دارد را برون داده ودر پس الهام یک رفتار تراوشات درونی خویش را می نویسد ومی نگاردخوانده اند مرتبه ای والا وبالا را بر اوداده اند وآنچه در این کلام می اورد نه باید که نوع وجودی یک...

چی موئه موقع که بارو می واره

گتش یه شو روله وا دالکه خوش

دا سی چی تن ویواش می واره

چنینه فرقش ومه بو وا یه حرفی

ینه گت و ده او بپرسی دواره

اه تش برقی که ها میبنم ده چینه

سی چی وم بوکه هه بارو مواره

دا نوننس چطور بوده وا روله اش

چی بوئه وش که ده حرفی نیاره

یواش گت او خوش نونه بیچاره...

آرشیو

<-ArchiveTitle->