با خبر شدم که می نویسم اندیکا چاپ شده بهانه ای  بود که مدتها انتظارش را می کشیدم به رهدار زنگ بزنم تا درباره اش  گفتگو کنم و اولین پرسشم : چرا اندیکا؟

ما حاصل عمر فروشیم به ساقی

یک قطر زمی نابتر از فانی وباقی

هر خنده مستانه به از سیب بهشتی

یا آنکه به حشر از تو بگیرند سراغی

----

آخ سی تیمار دس نازت آساره

خنه چی باروبهارت نازاره

واخیال یه پریسک چش تو

میگوارم کم ای تژگاه گلیاره

آرشیو

<-ArchiveTitle->